رمنت لوکاس کولهاس (متولد 17 نوامبر 1944) معمار هلندی، نظریه پرداز و استاد معماری و طراحی شهری در دانشکده طراحی در دانشگاه هاروارد است. از او اغلب به عنوان نماینده ساختارشکنی نام برده می شود و نویسنده کتاب «نیویورک هذیان: مانیفست مابقی برای منهتن» می باشد. برخی او را یکی از متفکران معماری و شهرسازان نسل خود می دانند و برخی دیگر او را یک شمایل شکن خود مهم می دانند. در سال 2000 برنده جایزه پریتزکر شد. در سال 2008 مجله تایم او را در فهرست 100 نفر از تأثیرگذارترین افراد جهان قرار داد. رم کولهاس در سال 2014 به عضویت انجمن فلسفی آمریکا انتخاب شد.
![رم کولهاس رم کولهاس](/images/Gallery/-3308.jpg)
بیوگرافی رم کولهاس
رم کولهاس در 17 نوامبر 1944 در روتردام هلند از آنتون کولهاس و سلیند پیترژه روزنبرگ به دنیا آمد. پدرش رمان نویس، منتقد و فیلمنامه نویس بود. پدربزرگ مادری او، دیرک روزنبورگ، یک معمار مدرنیست بود که قبل از افتتاح دفتر کار خود برای هندریک پتروس برلاژ کار می کرد. رم کولهاس یک برادر به نام توماس و یک خواهر به نام آنابل دارد. پسرعموی پدری او معمار و شهرساز، تیون کولهاس بود. این خانواده به طور متوالی در روتردام تا سال 1946، آمستردام از 1946 تا 1952، جاکارتا از 1952 تا 1955 و دوباره در آمستردام از 1955 زندگی کردند.
او در سال 1963 در سن 19 سالگی قبل از شروع تحصیل در رشته معماری در دانشکده معماری، برای روزنامه هاگسه پست کار روزنامه نگاری را انجام داد. در سال 1972 مطالعات بیشتری را با همراهی اسوالد ماتیاس اونگرز و به دنبال آن مطالعات در موسسه مطالعات معماری و شهری در شهر نیویورک انجام داد.
کولهاس برای اولین بار با دفتر معماری متروپولیتن، دفتری که او در سال 1975 به همراه معماران الیا زنگلیس، زوئی زنگلیس و همسرش مادلون ویریسندرپ در لندن تأسیس کرد، مورد توجه عموم و منتقدان قرار گرفت. بعدها یکی از شاگردان کولهاس به نام زاها حدید به آنها پیوست که به زودی به موفقیت های بسیاری دست یافت. اثر اولیه ای که تفاوت آنها را با کلاسیک گرایی غالب پسامدرن در اواخر دهه 1970 نشان می دهد، مشارکت آنها در دوسالانه ونیز در سال 1980 بود که توسط معمار ایتالیایی پائولو پورتوگزی، با عنوان «حضور گذشته» سرپرستی شد. هر معمار باید یک نمای صحنه مانند یک خیابان داخلی از نوع پوتمکین طراحی می کرد. نماهای کوستانتینو داردی، فرانک گری و دفتر معماری متروپولیتن تنها نماهایی بودند که از نقوش معماری پست مدرن یا ارجاعات تاریخی استفاده نکردند.
سبک معماری رم کولهاس
در سبک معماری رم کولهاس وضوح بصری، استفاده از سطوح شیشه ای بزرگ و استفاده از فرم های خالص وجود دارد که از ویژگی های آثار اولیه او می باشند. کف ها در ساختمان های معماری شده توسط کولهاس به عنوان پدیده ای مستقل و متفاوت روی هم قرار می گیرند و راه پله به عنصری فرعی تبدیل شده که این باعث تضاد و ناپیوستگی شده است. در پروژه شهر لیل، هیچ سکون شهری مانند میدان وجود ندارد یا در کتابخانه دانشگاه جوسیو رمپ هایی وجود دارد که طبقات را به هم متصل می کند که به آن عامل حرکت می گویند.
![سبک معماری رم کولهاس سبک معماری رم کولهاس](/images/Gallery/-3311.jpg)
زندگی شخصی رم کولهاس
کولهاس قبلا با مادلون ویریسندرپ، هنرمندی که مادر دو فرزندش چارلی و توماس می باشد، ازدواج کرده بود. کولهاس در سال 2012 از ویریسندرپ طلاق گرفت. او از سال 1986 با همسر فعلی خود پترا بلیس، طراح داخلی زندگی می کند.
کتاب ها و نظریه های معماری رم کولهاس
کتاب نیویورک هذیان
کتاب نیویورک هذیان کولهاس سرعت کار او را تعیین کرد. کولهاس ماهیت شانس وار زندگی شهری را تحلیل می کند: «شهر ماشینی اعتیادآور است که از آن گریزی نیست» آنا کلینگمن در مورد کولهاس می گوید: «رم کولهاس شهر را مجموعه ای از نقاط داغ قرمز تعریف کرد.» همانطور که خود کولهاس اذعان کرده است، این رویکرد قبلاً در جنبش متابولیسم ژاپن در دهه 1960 و اوایل دهه 1970 مشهود بود.
یکی از جنبه های کلیدی معماری که کولهاس مورد بازجویی قرار می دهد برنامه است. با ظهور مدرنیسم در قرن بیستم، برنامه به موضوع اصلی طراحی معماری تبدیل شد. مفهوم برنامه شامل «عملی برای ویرایش عملکرد و فعالیت های انسانی» به عنوان بهانه طراحی معماری می باشد. در شکل اصلی به دنبال عملکرد است که اولین بار توسط معمار لوئیس سالیوان در آغاز قرن بیستم رایج شد. این مفهوم اولین بار در نیویورک هذیان در تحلیل معماری بلندمرتبه در منهتن مورد سوال قرار گرفت. یک روش اولیه طراحی برگرفته از چنین تفکری «برنامه نویسی متقابل» بود که عملکردهای غیرمنتظرهای را در برنامه های اتاق، مانند مسیرهای دویدن در آسمان خراشها معرفی می کرد. اخیراً، کولهاس به طور ناموفق پیشنهاد گنجاندن واحدهای بیمارستانی برای بی خانمان ها را در پروژه کتابخانه عمومی سیاتل (2003) داد.
پروژه در شهر
انتشارات بعدی کولهاس محصول جانبی سمت او به عنوان استاد دانشگاه هاروارد در مدرسه طراحی «پروژه در شهر» بود. ابتدا جهش های 720 صفحه ای، به دنبال آن راهنمای خرید مدرسه طراحی هاروارد (2002) و جهش بزرگ به جلو (2002). هر سه کتاب کار دانشجویی را منتشر کردند که در آن به تجزیه و تحلیل آنچه که دیگران به عنوان «غیر شهرها» می دانند، مجموعه های گستردهای مانند لاگوس در نیجریه که نویسندگان معتقدند علیرغم کمبود زیرساخت، بسیار کاربردی هستند، منتشر کردند. نویسندگان همچنین تأثیر عادات خرید و رشد سریع اخیر شهرهای چین را بررسی می کنند.
منتقدان این کتاب ها کولهاس را به خاطر بدبین بودن مورد انتقاد قرار داده اند، گویی سرمایه داری غربی و جهانی سازی همه هویت فرهنگی را از بین میبرند که در این مفهوم که در کتابها توضیح داده شده، برجسته شده است که در نهایت، کاری جز خرید برای ما وجود نخواهد داشت. شاید بتوان چنین بدبینی سوزاننده ای را واقع گرایی در مورد دگرگونی زندگی فرهنگی خواند، جایی که فرودگاه ها و حتی موزه ها (به دلیل مشکلات مالی) به همان اندازه به فروشگاه های هدیه متکی هستند. با این حال، یکی از ابزارهای مشخصه معمار برای انحراف انتقاد را نشان می دهد: حمله به مشتری یا موضوع مطالعه پس از اتمام کار.
در سال 2003 کتاب محتوا، یک کتاب 54 صفحه ای به سبک مجله طراحی شده توسط کریتیو و منتشر شده توسط کولهاس، مروری بر دهه آخر پروژه های دفتر معماری متروپولیتن از جمله طرح های او برای فروشگاه های پرادا، کتابخانه عمومی سیاتل، طرحی برای نجات کمبریج از هاروارد با انتقال مجدد رودخانه چارلز، آینده لاگوس به عنوان سومین شهر بزرگ زمین و همچنین مصاحبه با مارتا استوارت و رابرت ونتوری و دنیس اسکات براون می باشد.
مجله ولوم
در سال 2005 رم کولهاس به همراه مارک ویگلی و اول بومن مجله ولوم را تأسیس کردند. مجله ولوم پروژه مشترک آرشیس (آمستردام)، ای ام اّ و سی لب (دانشگاه کلمبیا نیویورک) و یک اتاق فکر تجربی پویا است که به فرآیند بازتاب فضایی و فرهنگی اختصاص دارد. این فراتر از تعریف معماری از «ساخت ساختمانها» است و به دیدگاه های جهانی در مورد معماری و طراحی، نگرش گسترده تر به ساختارهای اجتماعی و ایجاد محیط هایی برای زندگی می پردازد.
پروژه های معروف رم کولهاس
در این بخش ما شما را با پروژه های معروف رم کولهاس آشنا می کنیم. از جمله پروژه های اولیه او تئاتر رقص هلند در لاهه بود. در طول ده سال گذشته، کولهاس برخی از خلاقانه ترین پروژه های خود از جمله دفتر مرکزی شبکه سی سی تی وی در پکن، موزه گاراژ هنرهای معاصر در مسکو و بورس اوراق بهادار شنژن در چین را رونمایی کرده است.
مجموعه دو روتردام (1998)
مجموعه دو روتردام در سال 1998 در شهر روتردام هلند، به عنوان یک شهر عمودی ابداع شد و از سه برج تشکیل شده است که آپارتمان ها، ادارات، مغازه ها، رستوران ها و یک هتل را در خود جای داده است. این ساختمان با ارتفاع نزدیک به 500 فوت و با 1.7 میلیون فوت مربع فضای کف در سراسر برج ها، بزرگترین ساختمان در کشور هلند است که توسط رم کولهاس طراحی شده است.
تئاتر رقص هلند (1987)
تئاتر رقص هلند تکمیل شده در سال 1987، اولین پروژه بزرگ دفتر معماری متروپولیتن بود. تئاتر کولهاس که در مجتمع اسپوی در لاهه واقع شده است، محل را با یک هتل و یک سالن کنسرت به اشتراک می گذارد که دیوار بیرونی دومی را در یک سرسرای مشترک ترکیب می کند. این مجموعه در سال 2015 تخریب شد.
موزه ملی هنر سئول (2005)
موزه ملی هنر سئول بر روی هسته مرکزی که شامل دهلیز و راه پله است، قرار گرفته است. این ساختمان که در سال 2005 به پایان رسید، شامل فضاهای آموزشی مانند سالن سخنرانی، کتابخانه و فضای نمایشگاهی می باشد.
موزه هنرهای معاصر گاراژ مسکو (2015)
در سال 2015 کولهاس موزه هنرهای معاصر گاراژ را در مسکو تکمیل کرد. این طرح بر بازسازی یک رستوران متروکه دهه 1960 متمرکز بود و ساختمان بتنی را در نمای پلی کربنات محصور کرد. این سازه 58000 فوت مربعی دارای دو طبقه فضای نمایشگاهی، سالن نمایش، مرکز کودکان، فروشگاه، کافه، دفاتر اداری و تراس پشت بام است.
دفتر مرکزی شبکه سی سی تی وی پکن (2008)
کولهاس آسمان خراش را با دفتر مرکزی شبکه سی سی تی وی پکن دوباره اختراع کرد. دو برج این ساختمان توسط یک قسمت کنسولی 246 فوتی معروف به برآمدگی به هم متصل می شوند. نمای بیرونی با شیشه های آفتابگیر با الگوی برجسته ای از لوله های فولادی مثلثی پوشیده شده است که بخشی از ساختار پشتیبانی را تشکیل می دهند. ساخت و ساز این ساختمان در 1 ژوئن 2004 آغاز شد و نمای آن در ژانویه 2008 به پایان رسید. این سازه توسط برخی از منتقدان معماری به عنوان «بزرگترین اثر معماری ساخته شده قرن» مورد تقدیر قرار گرفت و در سال 2013 توسط شورا به عنوان بهترین ساختمان بلند جهان معرفی شد.
خانه ارکستر ملی پورتو یا کاسا دِ موزیکا (2005)
کاسا دِ موزیکا که در پورتو پرتغال واقع شده و در سال 2005 تکمیل شد، خانه ارکستر ملی پورتو است. کولهاس ساختمان بتنی و سفید رنگی را در وسط یک میدان عمومی قرار داد و نماهای شیشه ای راه راه را برای باز کردن تئاتر به شهر در نظر گرفت. این ساختمان دارای سالنی با 1300 صندلی، فضای نمایش کوچک، اتاق های تمرین، بارها، رستوران و دفاتر اداری می باشد.
کتابخانه مرکزی سیاتل (2002)
کتابخانه مرکزی سیاتل یکی از کتابخانه های عمومی شهر سیاتل واشنگتن می باشد که در سال 1906 با حمایت مالی اندرو کارنگی تأسیس شد و در سال 2002 ساختمان جدیدش احداث شد. ساختمان جدید کتابخانه عمومی سیاتل 11 طبقه دارد و معمار آن رم کولهاس می باشد.
بورس اوراق بهادار شنژن (2013)
بورس اوراق بهادار شنژن که در سال 2013 با طراحی کولهاس افتتاح شد، با یک سکوی سه طبقه در 118 فوت از پایه متمایز است. نما شبکه ای ساختمان 46 طبقه با شیشه های طرحدار پوشانده شده است و یک سیستم سایبان غیرفعال برای کاهش گرما ایجاد می کند که یکی از ویژگی های بسیار سبز در سازه های چینی می باشد.
کتابخانه ملی قطر (2017)
کتابخانه ملی قطر یک سازمان غیرانتفاعی است که زیر چتر بنیاد آموزش، علم و توسعه جامعه قطر می باشد. ساختمان جدید کتابخانه ملی قطر که توسط رم کولهاس طراحی شده است، در نوامبر 2017 تکمیل و به روی عموم باز شد. امکانات پیشرفته کتابخانه شامل انواع فضاهای یادگیری مشارکتی و فردی، کتابخانه کودکان، مجموعه ای از نوجوانان و جوانان، آزمایشگاه های کامپیوتر، امکانات تولید رسانه های دیجیتال، فضاهای اجرا، رستوران و کافه، منطقه فناوری کمکی و مرکز نوشتن می باشد.
![کتابخانه ملی قطر کتابخانه ملی قطر](/images/Gallery/-3325.jpg)
خانه لموئن بوردو (1994-1998)
این ساختمان یک اقامتگاه خصوصی است که توسط کولهاس طراحی و بر روی تپه ای واقع شده است که چشم انداز وسیعی از بوردو ارائه می دهد. این خانه با وسعت 500 مترمربع، دارای سه سطح است: سطح اول، در سطح باغ، شامل اتاق های خانگی است. اتاق نشیمن در طبقه دوم و اتاق خواب ها در طبقه سوم قرار دارند. مرکز خانه از یک سکوی بالابر هیدرولیکی به ابعاد 3 متر در 3.5 متر تشکیل شده است که بین سه سطح بالا می رود و آنها را تکمیل می کند. این خانه بین سال های 1994 و 1998 ساخته شد.